Μια Βιβή όχι όποια κι όποια πήγε στην Αμερική
Και γύρισε με θησαυρό που εύκολα δεν τον βρήκε κι ας μην το είπε
Έλιωσαν μάθαμε τα παπούτσια τα δικά της και του θείου
Ωσπου να βρεθούν οι καραμέλες LUDENS δώρο στα LUDENS LABS
Με δώρα αρχίζει το φθινόπωρο
Γλυκά για έναν πικρόγλυκο χειμώνα
ευχαριστούμε Βιβήηηηη
Επιστρέψαμε από έναν Αύγουστο σαν τον δικό σας: περίεργο αλλά όχι κακό. Κάτι σαν τέλος εποχής. Αν δεν το πολυκαταλάβατε ακόμα, προσπαθήστε το τώρα, θα είναι για καλό. Διότι μετά από κάθε τέλοςπου το καταλάβαμε τί έρχεται; Μια Καινούργια Αρχή.
Καλό Σεπτέμβρη λοιπόν. Οι αέρηδες σταμάτησαν και μάνι μάνι έχουμε υγρασία – μια υγρασία ήταν η αφορμή για την ανακάλυψη της πενικιλίνης άμα το σκεφτείτε, σκεφτείτε κι άλλες εξ αιτίας της γονιμότητες και χαμογελάστε. Για να ζήσουμε έτσι, σε πείσμα των καιρών, ένα ωραίο φθινόπωρο και τον καλύτερο χειμώνα. Στα δύσκολα γεννάμε να θυμάστε, στα εύκολα άντε και κάποιο ανθάκι να κόψουμε.
LUDENS LABS is a PLAYGRΟUND for the mind brought into being by our desire to learn, express ourselves and create through play. The Dutch historian and philosopher Johan Huizinga (1872-1945) created homo ludens to join homo ergaster, homo habilis, homo erectus and homo sapiens, then Gianni Rodari and John Nash along came to tell us, in their different ways, about game theories. Civilization, Huizinga wrote, is born of Man’s innate tendency to play, and different forms of culture—from justice and philosophy to poetry, prose and art—can be understood as manifestations or transfigurations of that basic human urge. It’s a shame homo ludens has been consigned to the wastebin of history. It’s time to remember him.
LUDENS LABS is an ANTI-DEPRESSANT, a slogan that grew out of our need to shout out that we can do things in the ways we want and not the ways that are forced upon us. So we decided to write without recipes, to see without being shown, to hear without waiting, to taste for enjoyment, to laugh without tickles, to be together to come together, to talk without evasions or just to have coffee with friends. So we said we’d play without cheating, put our aces on the table and work together on coaxing the surprise out into the open.
LUDENS LABS is a PLACE ON THE MAP of our daily dérives which was created out of our conviction that geography is charted by us first and then by the cartographers. Our apologies to Academe, but it’s time to take things in our own hands. We don’t like being studied, categorized, analyzed, described, defined, summarized, presented or discussed. Enough is enough: let’s study the situations ourselves, we say. Otherwise, why the hell did we learn to read and write? So the surprise—as a possible outcome of every deposition and every creative situation—is the subject we’ll be studying from a thousand different angles both serious and amusing: take your time to think about it.
LUDENS LABS is an EXPERIMENT which has been set in motion by the signs and seeks to confirm our core suspicions that there are valuable findings lying hidden beneath the sands. Don’t worry, we won’t lose ourselves in poetry. A little downtown space, which metamorphosed from horror to comedy in a matter of days when so many good folk lent a hand, is now open for association in a spirit of play (before us, the shop sold horror movies). We encourage attendance for guidance; urge readings from the ever-growing Lending Library beneath the stairs—so if anyone has books they know inside-out, let them bring them here so we can read them, too; we subsidize the mood for hot beverages with kettle, cafetières, teabags, glasses, mugs, coffee, spoons and dunking material: all manner of stuff we’ve pilfered from home; we promote mezzanine lounging for concealment and tranquillity and keep on knocking out hypotheses on your behalf.
LUDENS LABS is a LOW-BUDGET STORY born of our desire to prove that the Feast is fuelled by Fun. What Feast? What Fun? Well, Fun is a creative feeling off the map of the pompous, the polemical and the competitive in the realms of the dream, levity, magic, laughter, mystery, rivalry, critical thinking, amusement, ritual and peace. In short, Fun lies in the Play Zone—where the Feast is transformed into an expression of creativity that goes off with a multi-coloured bang!. LUDENS LABS games are played in peace, at gatherings where there’s no room for misunderstanding, insult, malevolence, selfishness & co. round the table. This is the spirit in which LUDENS LABS hosts its workshops, conferences, competitions, discussions, exchanges, exhibitions and other in situ situations.
Let’s play!
And, playing, let’s learn, express ourselves and create.
LET’S LIVE.
Ξεπατωθήκαμε φέτος κι άμα ήτανε μόνο σε μας να συνέβαινε, ένα παράπονο θα τόχαμε. Αλλά δεν έχουμε. Και μια μεγάλη αγκαλιά σας χαρίζουμε και πάμε διακοπές τον Αύγουστο. Στα βοτσαλάκια και τις αμμουδιές να θυμάστε πως όλοι μαζί καλά τα καταφέραμε και πως θα επιστρέψουμε δυνατοί και καινούργιοι και έτοιμοι τον Σεπτέμβρη για νέα θαύματα. Διότι η ζωή είναι θησαυρός κι εμείς θα τον βρούμε.
U wanna play with us? Stop. Αυτό λένε τα Ludens Labs. Μας σφυρίζουν από τη γωνία, κλείνουν το μάτι και ρωτάνε «ψτττ, μήπως θες να ανακαλύψεις το καλύτερο κομμάτι σου;». Κι αυτό είναι ένα εγχείρημα τρελό που θέλει παρέα. Kαι γέλιο. Και δημιουργικότητα. Και τόλμη. Τόλμη να ξεχαστείς, να αφεθείς και να βγεις για λίγο έξω από το κουτί της καθημερινότητας και απλώς να... παίξεις. Έτσι τα εργαστήρια των Ludens Labs σε καλούν να γράψεις, να φωτογραφίσεις, να ζωγραφίσεις, να αφηγηθείς, να βουτήξεις στη μεγάλη οθόνη, να δοκιμάσεις, να σκεφτείς, να αισθανθείς, να ονειρευτείς και να επικοινωνήσεις. Εργαστήρια που λειτουργούν σαν σβούρες, στολισμένες με χιλιάδες καθρεφτάκια πάνω τους. Όσο τις γυρνάμε, τόσο αποκαλύπτουν ψηφίδες του εαυτού μας. Αυτές που ξέρουμε και αυτές που ανακαλύπτουμε. Μ.Σ Ιούλιος 2011
ΚΛΕΙΣΤΟ ΓΡΑΜΜΑ ή ΑΝΟΙΧΤΟ ΒΙΒΛΙΟ;
ΠΑΙΖΟΥΜΕ ΣΙΝΕΜΑ
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΠΑΙΖΩΔΡΟΜΙΟΥ
MUSIC IN GRAPHIC DESIGN
FOOD FOR THOUGHT
ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΑΥΘΟΡΜΗΤΟΥ ΣΚΙΤΣΟΥ
FORM and MUCH MORE
ΟΜΑΔΙΚΕΣ ΑΝΑ-ΓΝΩΣΕΙΣ
Φεστιβάλ Γέννας τον Δεκέμβριο
καλή ξεκούρασηηηη
Σάββατο 16 Απριλίου 12ΜΜ-3ΜΜ το κάθε τόσο καθιερωμένο ΣΑΒΒΑΤΟ των ΑΠΟΡΗΜΕΝΩΝ στα LUDENS LABS, Διδότου 34, πάνω Εξάρχεια κάτω Κολωνάκι, λύνει απορίες [τί; πώς; πότε; πόσο; μπορώ κι εγώ;] λύνει και κόμπους [μαζί πιο καλά από χώρια], λύνει και τα χέρια [μία αγκαλιά καλύτερη από πολλές χειραψίες], λύνει γενικώς προβλήματα αδίκως άλυτα.
Σ αυτό το κάθε τόσο κάλεσμα σκάνε παλιοί που ψάχνουν αφορμή να σκάνε κάθε τόσο στα LUDENS LABS και σκάνε και Απορημένοι. Δηλαδή νεοφερμένοι που θάθελαν να ρωτήσουν, να μάθουν και να δουν από κοντά τι στην ευχή παίζει, τι καταστάσεις είναι αυτές που στήνονται στα τόσα λίγα τετραγωνικά, που τις λέμε Εργαστήρια, Φεστιβάλ, Ομαδικές Ανα-Γνώσεις, Labs και Games κι όσοι μπαίνουν φαίνεται σα να μη βγαίνουν χαμένοι;
Αυτό δε το Σάββατο, λέμε να αλλάξουμε το καθιερωμένο μενού [κουλούρι, ελιές, ρακή και τα τοιαύτα] με ένα LUDENS MESS ήτοι φράουλες και κρασί. Αλλάζουν όλα γύρω μας αλλάζουμε κι εμείς χάριν εποχής.
Ένας μακρύς περίπατος σε ένα αστικό τoπίο προς εξερεύνηση.
Η πόλη ως τοπίο γοητευτικών ακραιοτήτων.
‘Ενα street-videodance* project εντός & εκτός Ludens Labs
Περιπλανόμενος κάποιος στους δρόμους μιας σύγχρονης μητρόπολης, μπορεί να παρατηρήσει ακολουθίες και γεγονότα, να βιώσει εκπλήξεις, να εξηγήσει urban φαινόμενα και να νιώσει πως το αστικό τοπίο επεμβαίνει στην αντίληψη του ανθρώπου ως προς τον χρόνο και τον χώρο.
Σαν τους flaneurs του Charles Baudelaire και τους urban observers του Walter Benjamin, θα περιπλανηθούμε λοιπόν στους δρόμους της πόλης, θα παρατηρήσουμε τα στοιχεία και τις μεταβαλλόμενες αντανακλάσεις τους (την κίνηση, τον χρόνο, τον ρυθμό, το αρχιτεκτονικό τοπίο, τα πυκνώματα και τα αραιώματα στον χώρο, τα σύγχρονα σύμβολα, την πολλαπλή φυσιογνωμία του δημόσιου πνεύματος, την απέχθεια, την αποστροφή και τον θαυμασμό του πλήθους, το τυχαίο), θα συμμετέχουμε (δημιουργία συνθηκών και συμβάντων) διαδρώντας με τα στοιχεία της πόλης, θα καταγράψουμε τα ίχνη (με μία κάμερα στο χέρι) άλλοτε αυτοσχεδιάζοντας κι άλλοτε σκηνοθετώντας, ώστε να τα επεξεργαστούμε και να τα συνθέσουμε (μοντάζ).
Τα βασικά δομικά στοιχεία του χορού είναι η κίνηση, το σώμα, ο χρόνος, ο ρυθμός, ο χώρος, ο αυτοσχεδιασμός, η απόφαση και η σύνθεση – στοιχεία που θα χρησιμοποιήσουμε και στο εργαστήριό μας, γι’αυτό και χρησιμοποιόυμε για δεύτερο συνθετικό τον όρο dance.
Το street-videodance project επεκτείνει τον χώρο των Ludens Labs προς τα έξω ενώνοντάς τον με την πόλη, αφού θα ξεκινήσει μέσα σ’ αυτόν, θα εξελιχθεί και θα καταγραφεί στο αστικό τοπίο -χρησιμοποιώντας την μετακίνηση της πόλης και την πορεία των πραγμάτων- για να ολοκληρωθεί πάλι μέσα στο εργαστήριο.
sidewalk & quotes
Μικρές video-ιστορίες δρόμου
με τη Χρυσάνθη Μπαδέκα
ΠΑΡΑΣΚΕΥΕΣ και ΣΑΒΒΑΤΑ του ΜΑίΟΥ 2011
26 ώρες plus
κόστος συμμετοχής 180 σιγά σιγά
*Η ιδέα έχει βασιστεί στον όρο flâneur - "a person who walks the city in order to experience it" του Charles Baudelaire (1821 – 1867)
An event based drawing game, employing over-head-projectors and spontaneous drawn responses to a variety of stimuli. The contributions from the event will be published in a fanzine. No technical drawing skill required, participants must simply be creative and imaginative.
with Charles (Pico) Rickleton
BUZZ LAB
για μυημένους σε ΚΛΕΙΣΤά ΓΡάΜΜΑΤΑ και ΑΝΟΙΧΤά ΒΙΒΛία
(Buzz: a low vibrating sound like that of a bee
a state of pleasant intoxication, as from alcohol
a state of stimulation or overstimulation, as from caffeine).
Το Buzz Lab λοιπόν γυναίκες και άντρες αγαπημένοι, θέλει να είναι η συνέχεια της περιπέτειας ΚΛΕΙΣΤό ΓΡάΜΜΑ ή ΑΝΟΙΧΤό ΒΙΒΛίΟ; που ζήσατε μαζί μου – έτσι την είχα βαφτίσει αυτή θυμάμαι, ένα βράδυ πριν από χρόνια για δύο λόγους, ο ένας όσο κι αν φαίνεται αστείος ήταν μία περιπέτεια του Τεν Τεν, ο άλλος όσο κι αν φαίνεται σοβαρός ήταν ένας και μόνος υπαινιγμός: θα τα ανοίξουμε τα μέσα μας ή θα τα κλείσουμε στο φάκελο;
Μέσα από τα αστεία, τα σοβαρά και τους υπαινιγμούς της ψυχογεωγραφίας που επί τρισήμισυ μήνες ζύμωσε τη φέτα του ψωμιού για να αλείψει ο καθένας πάνω της τη μαρμελάδα του, νομίζω πως σε ένα τουλάχιστον καταλήξαμε: ΑΝΟΙΧΤό ΒΙΒΛίο κι όποιος αντέξει. Ο Μύθος δεν φτιάχνεται αλλιώς.
Μόνο αφού γι αυτό βεβαιωθήκαμε μπορούμε να προχωρήσουμε – ο καθένας μόνος του ή για λίγο ακόμα όλοι μαζί γύρω από το τραπέζι στο οποίο ονειρεύομαι πως θα ξαναστρωθεί μια διεγερτική τροφοδοσία για την περιπέτεια που αυτή τη φορά θα είναι πιο ξεθαρεμένη ως πιο ώριμη και πιο αποφασισμένη ως πιο έμπειρη. Πάντα το δεύτερο βήμα δε μοιάζει να είναι κάπως έτσι;
Τύποι μεταπτυχιακοί λοιπόν, σαν κι αυτούς της αφίσας που στήθηκε για να υπαινιχθεί το κλίμα ludens στις περιπέτειες, να στρογγυλοκαθήσουν και πάλι γύρω γύρω και να δοκιμαστούν για ακόμα λίγο, όλοι μαζί στο ιερό ψεύδος του Μύθου. Αυτή είναι η επιθυμία, τα άλλα θα κριθούν από το αποτέλεσμα. Ή μήπως το ταξίδι είναι πιο σημαντικό από το τέλεσμα;
β.θ
7 ΑΠΡΙΛΙΟΥ - 23 ΙΟΥΝΙΟΥ 2011
ΠΕΜΠΤΕΣ 7ΜΜ – 9ΜΜ
Σε πείσμα των καιρών εμείς στα LUDENS LABS δεν τάχουμε παίξει.
Αναπτήρας για αναπτήρας δεν μας έχει μείνει αυτό είναι αλήθεια, κι αυτό κάτι δείχνει για την κρίση που σας έχει αγγίξει, γάλα για τον καφέ πάτε ν αγοράσετε κι αγοράζετε ζαχαρούχο –συγκεντρωθείτε η σιλουέτα μετράει σε όλους τους καιρούς– καφέ τώρα ρωτάμε πόσοι θα πιουν και μετά φτιάχνουμε, εντυπάκια για την ενημέρωσή σας τυπώνουμε λιγώτερα –τζάμπα τα στήσαμε τα ηλεκτρονικά τα δίχτυα για να μαθαίνετε τα νέα;- και όλα καλά αφού μασουλάμε της Ελεονόρας τα ξερά σύκα από τους συγγενείς της στην Εύβοια - μια από αυτές τις μέρες μάλιστα θα φτιάξουμε και το καζανάκι.
από τη βδομάδα αυτή λοιπόν 28 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2011
τις ΔΕΥΤΕΡΕΣ θα κάνουμε ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΠαιΖωΔΡΟΜίΟΥ
τις ΤΕΤΑΡΤΕΣ θα ΠΑΙΖΟΥΜΕ ΣΙΝΕΜΑ
τις ΠΕΜΠΤΕΣ θα δείξει αν θα παίξει ΚΛΕΙΣΤό ΓΡάΜΜΑ ή ΑΝΟΙΧΤό ΒΙΒΛίΟ
τις ΠΑΡΑΣΚΕΥΕΣ τις πρώτες του μήνα, θα μαζευόμαστε για ΟΜΑΔΙΚΕΣ ΑΝΑ-ΓΝΩΣΕΙΣ
τις ΠΑΡΑΣΚΕΥΕΣ τις υπόλοιπες θα γράφουμε ιστορία με ΑΥΘΟΡΜΗΤΗ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ
και ....... πού να δείτε και τι έρχεται!
non passaran Homo Ludens non passaran
Το ΠΑΙΧΝΙΔΙ είναι ΔΙΚΟ ΜΑΣ
Νάμαστε λοιπόν.
Και την επόμενη Τρίτη 22 Φεβρουαρίου έχουμε ξανά
το ραντεβού με την Ιωάννα Καρυστιάνη
Αλήθεια!
στις 7ΜΜ και ως τις 9ΜΜ
Τα Σακιά της στο τραπέζι
και εμείς γύρω γύρω και στους πάγκους και στις σκάλες
κι έξω ας προβλέπεται να βρέχει
Γράφουμε Διήγημα, Νουβέλα, Μυθιστόρημα: δουλεύοντας πάνω στο δικό μας μυθιστορηματικό γρίφο ενώ ταυτόχρονα σκαλίζουμε κλασσικά έργα της παγκόσμιας λογοτεχνίας, ελπίζουμε να καταλήξουμε με ένα παιδεμένο χειρόγραφο και με αρκετές παρατηρήσεις για την περιπέτεια της γραφής η οποία, αντίθετα με ό,τι κυκλοφορεί, δεν νομίζουμε πως είναι ανοιχτή σε όλους.
άλλο κι αυτό Κλειστό Γράμμα ή Ανοιχτό Βιβλίο; Και να τα θες και τα δύο.
Συναντιόμαστε λοιπόν μία τετ α τετ. Κοιτιόμαστε στα μάτια και μιλάμε για όσα μπορούμε να πούμε πρώτη φορά που βλεπόμαστε. Μετά παραδίδουμε ένα δείγμα γραφής, κείμενο μικρό πεζό με αρχή, μέση, τέλος αν είναι δυνατό και όχι ό,τι μας κατέβηκε μια μέρα πούβρεχε κι εμείς κοιτούσαμε τις στάλες στα τζάμια. Ύστερα μπαίνουμε στην ομάδα των 6 maximum και αρχίζει η περιπέτεια που λέγεται Κλειστό Γράμμα ή Ανοιχτό Βιβλίο; Ζώντας αυτή θέλουμε διακαώς να μάθουμε να γράφουμε Διήγημα, Νουβέλα ή Μυθιστόρημα και πάση θυσία να ξεκαθαρίσουμε τι θέλουμε: ένα Κλειστό Γράμμα ή ένα Ανοιχτό Βιβλίο;
Δεν μας ζητιέται βιογραφικό, δεν διαγωνιζόμαστε, δεν παίρνουμε βραβείο ούτε βεβαίωση συμμετοχής – μόνο στο τέλος ένα πτυχίο που το λέμε πτυχίο γιατί μας αρέσει ο ήχος που κάνει το ΠΤ όταν σκεφτόμαστε αυτό που έχουμε φυλαγμένο στο ντοσιέ στο σπίτι μας – δεν δημοσιεύουμε σώνει και καλά και γενικά, δεν τάζουμε τίποτε. Μόνο δουλειά δουλειά και χαρά χαρά και στρίμωγμα στρίμωγμα και χαρά χαρά γι αυτό που ελπίζουμε να καταφέρουμε στα LUDENS LABS όπου μετά το κάθε εργαστήριο τα φωνάζουμε LUDENS BAR, μια και μετά άμα θέλουμε και συνήθως θέλουμε, σβήνουμε τα φώτα, βγάζουμε ένα κρασί και κάτι τις και χαλαρώνουμε με μουσική και κουβέντες της παρέας. Τα cd που δανείζεστε τα επιστρέφετε με αντιγραφή από κάποιο δικό σας – αυτό το σκεφτήκαμε πέρσυ.
Ξαφνικά και όλως τυχαίως θυμηθήκαμε πως έχουμε γενέθλια, εεεεε – ο Κοσμάς δηλαδή από το καλοκαίρι που πέρασε το είχε έννοια αυτό, το τί θα κάναμε όταν θα φτάνανε, μετά εκείνου τα μυαλά τα πήρε το μεταπτυχιακό, τα δικά μας τα πήρε και τα σήκωσε ένας αέρας σαν όστρια, παρατεταμένη όστρια, και .... ξεχαστήκαμε.
Γινόμαστε λοιπόν αυτές τις μέρες 2 χρονών, το θυμηθήκαμε! Περπατάμε δηλαδή πια, μιλάμε, σφιχτήρες ελέγχουμε από καιρό – της Ευγενίας το καλοριφέρ δεν πολυελέγχουμε και πλημμυρίζουμε απ το ταβάνι τελευταία αλλά θα το λύσουμε κι αυτό – δοκιμαζόμαστε καθημερινά με τα θέλω και τα μπορώ μας όπως όλα τα δίχρονα, δεν μας έφτανε δηλαδή η κρίση της ηλικίας ήρθε και η άλλη να σκάσει ακριβώς πάνω στο παραδοσιακό ορόσημο της ανυπακοής, της ανυπομονησίας και της διάθεσης για ανεξαρτησία που δηλώνεται από τον κάθε Homo Ludens σε κάθε μεριά αυτής της γης με το που γίνεται 2 - θα τα ξέρετε αυτά, είτε γιατί διαβάζετε Ψυχολογία είτε γιατί έχετε καλή μνήμη.
Αυτό ζούμε λοιπόν.
Έχουμε ξεπατωθεί στο Παιχνίδι - ξεχνάμε απ τη χαρά μας τα φώτα ανοιχτά τη νύχτα και για να ισοφαρίσουμε το έξοδο τα κλείνουμε τη μέρα, για ποια χτυπάει η καμπάνα; – κάνουμε καινούργιους φίλους τη μια μέρα και την άλλη τους χάνουμε αφού γράφετε με κολλυβογράμματα τα μέιλ σας στο βιβλίο μας, αρνιόματε πεισματικά να σας πουλήσουμε το παλιό Mac της βιτρίνας – φαγωθήκατε με το Mac αντίκα και είναι και δανεικό – αρνιόμαστε να πουλήσουμε και το τηγάνι μας στο πεζοδρόμιο αφού εκεί αφήνουμε τα φυλλάδιά μας για να παίρνετε καθώς περνάτε - το καλύτερο το ρώτησε η γιαγιά που περνούσε. Ταψά, ρώτησε, έχετε και ταψά παιδί μου; Το παιδί της ήταν η Ελενίτσα που καθόταν και έδενε χάντρες στο μέσα τραπέζι.
Τέτοια ζούμε.
Κι όταν ξεκινούσαμε ποιός από μας τα φανταζόταν; Η Βίκυ και η Δέσποινα εντάξει τόχαν αποφασίσει το παιχνίδι ή τώρα ή ποτέ, ο Αλέξανδρος έφτιαχνε με ενθουσιασμό τα έντυπα σε online ξημέρωμα-ξενύχτι Αθήνα-Νέα Υόρκη νάναι καλά το skype, η Βάλια έφερνε με την καρδιά της τις πρώτες μουσικές, ο Νεκτάριος κι ο Άρης μας έσωζαν καθημερινά – αν ο ψηλός δεν έπαιρνε και τους αναπτήρες, κανένα παράπονο δεν θάχαμε – ο Νίκος, ο Δημήτρης και η Καίτη στη συμπαράσταση, ο Φώτης με την κάμερα στον ώμο για να ανέβουμε τρομάρα μας και στο YouTube, ο αρχιδιδάσκαλος με τα δώρα του, η Νιόβη με την αγκαλιά της, και οι πρώτοι τολμηροί Homo Ludens, η Αφροδίτη, η Κική, η Μαρία, ο Κυριάκος, η Ιωάννα, η Αλεξάνδρα και η Χλόη να ανοίγουν τα Εργαστήρια δίπλα πια από το Vinyl. ‘Ετσι ξεκινήσαμε το όνειρο που λέμε να το γιορτάσουμε αυτές τις μέρες.
Το Σάββατο μάλλον είναι η ευκαιρία. Κι όποιος θέλει την αρπάζει. Αυτό το Σάββατο λοιπόν, 5 Φεβρουαρίου, που έτσι κι αλλιώς από τις 11ΜΜ ως τις 3ΜΜ είναι των Απορημένων – πώς; τι; πότε; πόσο; μπορώ κι εγώ; - λέμε κατά τις 2ΜΜ να κόψουμε τυρόπιτα με νόμισμα. Όποιος το κερδίσει θάναι το γούρι μας, θα τον κρεμάσουμε όπου γουστάρει, στο Παίζουμε Σινεμά, στη Φωτογραφία Παιζωδρομίου, στην Αυθόρμητη Ζωγραφική, στο Κλειστό Γράμμα ή Ανοιχτό Βιβλίο, στις Ομαδικές Ανα-γνώσεις, στο Street Video Dance ή όπου αλλού θέλει και θα του κάνουμε όλα τα έξοδα για ένα ταξίδι-περιπέτεια στα Ludens Labs. Εμείς είμαστε χουβαρντάδες, εσείς ελάτε να σβήσουμε τα κεράκια και φέρτε τη καλή σας τη καρδιά – αλήθεια το ταψί με τα brownies ποιός τόφτιαξε; Ένα κομμάτι είχε μείνει αλλά ήταν τέλειοο με τον ζεστό καφέ την Πέμπτη το απόγευμα της τρέλας – Χριστίνα πάνω σε μηχανή ίσαμε και 30 χρόνια είχα να φάω τόσο κρύο η γυναίκα. Γιάννη μεγάλη η χάρη σου.
