ΠΑΙΖΟΥΜΕ ΣΙΝΕΜΑ

Όταν τα υλικά του κινηματογράφου φτάσουν να κοστίζουν όσο μία πένα και μία κόλλα χαρτί, τότε πραγματικά ο κινηματογράφος θα γίνει μια τέχνη που να μπορείς να παίξεις μαζί της. Σε μια τόσο μεγάλη βιομηχανία, οι αιρετικοί του κινηματογράφου ήταν ακριβώς αυτοί που αποφάσισαν να παίξουν σαν παιδιά με τα υλικά που τους δόθηκαν. Να μην πάρουν κανένα κανόνα στα σοβαρά. 

Εναν αιώνα μετά, η ουσιαστική ιστορία του κινηματογράφου βρίσκεται πίσω από τις σελίδες των αντίστοιχων βιβλίων, σε άγνωστες προσπάθειες αγνώστων, να εκφραστούν. Θα ακολουθήσουμε τις ιδέες τους και την ορμή τους και  επί 12 εβδομάδες θα προσπαθήσουμε να αποκωδικοποιήσουμε τους πραγματικούς λόγους για τους οποίους κάποιος παίζει σινεμά.

 Αλέξανδρος Βούλγαρης, Σεπτ. 09

ΤΡΙΤΕΣ 7-9ΜΜ

ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ – ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ 2010

ΣΑΒΒΑΤΟ 19 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 11πμ - 15μμ = = = ΤΖΑΜΠΑ ΓΕΛΙΑ ΚΑΙ ΕΞΗΓΗΣΕΙΣ

Τα LUDENS LABS είναι ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΩΝ και δημιουργήθηκαν από την επιθυμία μας να εκφραστούμε παίζοντας. Ο Ολλανδός ιστορικός και φιλόσοφος Johan Huizinga [1872–1945] έπλασε τον Homo Ludens. Κακώς ξεχάσαμε τον Homo Ludens. 2009, καιρός να τον θυμηθούμε. Τα LUDENS LABS είναι ΑΝΤΙΚΑΤΑΘΛΙΠΤΙΚΟ ΣΥΝΘΗΜΑ και επινοήθηκε από την ανάγκη μας να φωνάξουμε πως μπορούμε να κάνουμε τα πράγματα με τους τρόπους που εμείς θέλουμε και όχι με τις μεθόδους που μας υπαγορεύονται. Τα LUDENS LABS είναι ΣΗΜΕΙΟ ΣΤΟ ΧΑΡΤΗ των καθημερινών διαδρομών μας και δημιουργήθηκαν από την πεποίθηση πως η γεωγραφία γράφεται πρώτα από εμάς κι ύστερα από τους γεωγράφους.  Τα LUDENS LABS είναι ΠΕΙΡΑΜΑ που το ξεκίνησαν πρώτοι οι οιωνοί και ζητάει να επιβεβαιώσει τις βάσιμες υποψίες μας για τα πολύτιμα ευρήματα που κρύβονται κάτω από τη στεγνή μας άμμο. Δεν χανόμαστε στην ποίηση, don’t worry. Τα LUDENS LABS είναι ΙΣΤΟΡΙΑ ΧΑΜΗΛΟΥ ΚΟΣΤΟΥΣ και ξεκίνησε από την επιθυμία μας να αποδείξουμε πως η Γιορτή στήνεται κυρίως από το Κέφι.

ΦΡΕΣΚΙΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ 05 ΕΩΣ 105 

ΣΥΓΓΡΑΦΗ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ, ΝΟΥΒΕΛΑ, ΔΙΗΓΗΜΑ - με τη Βίκυ Θεοδωροπούλου 

ΣΥΓΓΡΑΦΗ ΣΕΝΑΡΙΟΥ - με τον Χάρη Μιχαλογιαννάκη και τη μέθοδο sproximo

ΠΑΙΖΟΥΜΕ ΣΙΝΕΜΑ – με τον Αλέξανδρο Βούλγαρη

ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΓΡΑΦΗΣ για ΜΙΚΡΟΥΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ - με την Έλενα Μαρούτσου

ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΜΕ ΤΕΧΝΕΣ για ΜΙΚΡΟΥΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ 

ΛΕΣΧΕΣ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ - με την Έλενα Μαρούτσου 

ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΓΙΑ ΑΝΥΠΟΨΙΑΣΤΟΥΣ - με τη Βέρα Αρμένη

ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΓΙΑ ΥΠΟΨΙΑΣΜΕΝΟΥΣ - με τη Βασιλική Παλαιοχώρη

LUDENSZINE [λούντενζιν] - με την Κίκα Κραμβουσάνου

ΣΑΒΒΑΤΟ 19 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 11 - 15 

ΔΙΔΟΤΟΥ 34

ΤΖΑΜΠΑ ΓΕΛΙΑ ΚΑΙ ΕΞΗΓΗΣΕΙΣ 

COSY ΣΑΒΒΑΤΟΥ ΜΕ ΚΕΙΚ ΣΟΚΟΛΑΤΑ

Τη Mαρία Kωβαίου που μας έστειλε τη ludens-εκδοχή μετάφρασης της λέξης cosy στα ελληνικά, φυσικά και την περιμένει στο πατάρι μας το κομμάτι της όοοποιο Σάββατο διαλέξει εκείνη να το απολαύσει.

Διάβασα το τελευταίο entry στο blog σας και πήρα την πρόκληση πολύ στα σοβαρά :) Mε απώτερο σκοπό, λοιπόν, να κερδίσω ένα κομμάτι κέικ (!!) έχω να καταθέσω τα εξής: Οι Δανοί την λατρεύουν αυτήν τη λέξη - στη γλώσσα τους είναι hyggeligt δεν μεταφράζεται με τίποτα, ούτε και σε cosy, όπως και το cosy με τη σειρά του δεν μεταφράζεται με τίποτα στα Ελληνικά. Εγώ ωστόσο το Δανικό "hyggeligt" πάντοτε το αντιλαμβανόμουνα ως "χουχουλιάρικα" (υπάρχει αυτή η λέξη?) γιατί εμπεριέχει και την άνεση και τη ζεστασιά και την καλή παρέα που το "hyggeligt" υπονοεί. Οπότε για μένα "cosy" είναι χουχουλιάρικα.     xxx Μαρία Κ

Τα LUDENS LABS φροντίζουν όσες θα είναι οι εκδοχές τόσα να είναι και τα σοκολατένια ενώ όλοι οι Ludens εύχονται όσα είναι τα Σάββατα τόσες να είναι και οι εκδοχές.

Μπήκε η Άνοιξη ludens;

ΤΟ ΠΕΙΡΑΜΑ ΠΟΥ ΞΕΚΙΝΗΣΑΝ ΟΙ ΟΙΩΝΟΙ

Τα LUDENS LABS είναι ΠΕΙΡΑΜΑ που το ξεκίνησαν πρώτοι οι οιωνοί και ζητάει να επιβεβαιώσει τις βάσιμες υποψίες μας για τα πολύτιμα ευρήματα που κρύβονται κάτω από τη στεγνή μας άμμο.  Δεν χανόμαστε στην ποίηση don’t worry, εξηγούμαστε πάραυτα.

Ένας μικρός χώρος στο Κέντρο της πόλης –Διδότου 34- που μεταμορφώθηκε από θρίλερ σε κωμωδία μέσα σε μέρες αφού πολλοί καλοί έβαλαν από ένα χεράκι, είναι πια ένας ανοιχτός τόπος πειραματικής συναναστροφής.

Δευτέρα απόγευμα εχτές άρχισαν τα παιχνίδια συγγραφής σεναρίου, Πέμπτη απόγευμα μεθαύριο αρχίζουν πάλι τα παιχνίδια συγγραφής μυθιστορήματος-νουβέλας-διηγήματος, το Σάββατο μεσημέρι που μας έρχεται ξεκινούν τα παιχνίδια δημιουργικής γραφής για παιδιά του δημοτικού ενώ παράλληλα συζητιούνται νυχθημερόν παίγνια που θα αποδείξουν τη σοβαρότητά τους στο εγγύς μέλλον της πόλης μας - η κωμωδία που κάποιοι πιστεύουν πως είναι η πατάω-πεπονόφλουδα-τσακίζομαι-γελάμε μορφή έκφρασης είναι κάτι πολύ διαφορετικό για μας, τους φίλους μας κι αυτούς που έρχονται να πειραματιστούν μαζί μας. Για τα τραπέζια λοιπόν των LUDENS LABS και το πεζοδρόμιο της αγαπημένης Διδότου ετοιμάζουμε εκπλήξεις που θα σκάσουν μύτη και με αυτό το κρύο και με το που θα μπει αυτή η Άνοιξη. 

Ως τότε παραμένουμε καθημερινά ανοιχτοί, ζεστοί και με τη βοήθεια των μεντόρων μας μουσικοί, από τις 12 το μεσημέρι ως το βράδυ και

ενθαρρρύνουμε την προσέλευση για ξενάγηση, κους κους και χαλάρωση με τζάμπα έντυπα.

παροτρύνουμε για δοκιμές διαβασμάτων από τη Δανειστική μας Βιβλιοθήκη που στήνεται μέρα με τη μέρα στα ράφια της σκάλας για να εξυπηρετήσει τις ανάγκες της ψυχής, των ματιών, της αφής, του νου και του πισινού – αλήθεια, όποιος έχει βιβλία που τάχει μάθει απέξω ας τα φέρει εδώ να τα διαβάσουμε κι εμείς.

επιδοτούμε τη διάθεση για καφέ και τσάι, με βραστήρα, καφετιέρες, ποτήρια, φλιτζάνια, κουτάλια ΚΑΙ βουτήματα

προωθούμε το άραγμα στο πατάρι μας για κρυφτό και ηρεμία

και συνεχίζουμε να δουλεύουμε κάνοντας υποθέσεις για λογαριασμό σας.

ΔΙΔΟΤΟΥ 34 ΔΙΔΟΤΟΥ 34

Τα LUDENS LABS είναι ΣΗΜΕΙΟ ΣΤΟ ΧΑΡΤΗ των καθημερινών διαδρομών μας και δημιουργήθηκαν από την πεποίθηση πως η γεωγραφία γράφεται πρώτα από εμάς κι ύστερα από τους γεωγράφους. 

Ζητάμε συγνώμη από την επιστήμη αλλά είναι καιρός να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας.  Δεν μας αρέσει να μας μελετούν, κατηγοριοποιούν, αναλύουν, περιγράφουν, προσδιορίζουν, συνοψίζουν, παρουσιάζουν, κουβεντιάζουν -νυσάφι πια- και λέμε να μελετήσουμε τις καταστάσεις μόνοι μας.  Τί στο διάβολο τα μάθαμε τα γράμματα; 

Η έκπληξη λοιπόν, ως ενδεχόμενο να προκύψει αυτή από κάθε έκφραση και κάθε κατάσταση είναι το θέμα που θα μελετάμε εδώ από χίλιες μεριές σοβαρές και αστείες. take your time to think about it.

Χτες ας πούμε, μελετήσαμε την έκπληξη που μας προκαλεί η αιφνίδια χημεία μεταξύ των Homo Ludens και το πως out of the blue ένα ποδαρικό των παλιών στον καινούργιο χώρο μπορεί να μετατραπεί σε απογευματοβραδυνονυχτερινή σύναξη των μόλις ξεθαρρεμένων.

 

 

ΕΝΑ ΧΕΡΑΚΙ ΣΤΗΝ ΟΥΤΟΠΙΑ

Τα LUDENS LABS είναι ΑΝΤΙΚΑΤΑΘΛΙΠΤΙΚΟ ΣΥΝΘΗΜΑ και επινοήθηκε από την ανάγκη μας να φωνάξουμε πως μπορούμε να κάνουμε τα πράγματα με τους τρόπους που εμείς θέλουμε και όχι με τις μεθόδους που μας υπαγορεύονται.   

Έτσι λέμε να γράψουμε χωρίς συνταγές, να δούμε χωρίς να μας δείχνουν την κατεύθυνση, να ακούσουμε χωρίς να περιμένουμε, να γευτούμε για να γευτούμε, να γελάσουμε χωρίς να μας γαργαλίσουν, να βρεθούμε για να βρεθούμε, να μιλήσουμε χωρίς μα-μου-σου-ξου-μανταλάκια-ίσως-αύριο-που-θα-περνώ-δίπλα-σας, να πιούμε έναν καφέ - έστω.

Με δυο λόγια λέμε να παίξουμε χωρίς ζαβολιές, δηλαδή οι άσσοι να κατατεθούν όλοι στο τραπέζι και με δυο λόγια παραπάνω λέμε κάπως έτσι να καλοπιάσουμε την έκπληξη για να ξεμυτίσει!!

Κάθε μέρα από τις 12πμ και μετά ως αργά, στα LUDENS LABS όταν κάποιοι με κάτι θα παίζουν, κάποιοι άλλοι μπορούν να χαζεύουν ακούγοντας μουσική, διαβάζοντας ό,τι βρουν, πίνοντας ό,τι φέρουν, τρώγοντας ό,τι μας φέρουν ή κάνοντας και καμμιά δουλίτσα για να βάλουν ένα χεράκι στην ουτοπία που δεν στήνεται χωρίς κόπο.

LUDENS LABS – ΔΙΔΟΤΟΥ 34 – ΑΘΗΝΑ - 6 9 4 7 5 4 4 4 2 3

ΣΤΟΝ HOMO LUDENS ΑΞΙΖΕΙ ΜΙΑ ΘΕΣΗ ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ

Τα LUDENS LABS είναι ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΩΝ και δημιουργήθηκαν από την επιθυμία μας να κατορθώσουμε να εκφραστούμε παίζοντας. Δεν πρόκειται για ένα αστείο αν και γελάμε συχνά με τις προσπάθειές μας, πρόκειται για μια προσπάθεια να πείσουμε πως η έκφραση είναι ένα παιχνίδι του νού και της ψυχής και πως αυτό το παιχνίδι είναι που παράγει αυτή τη λέξη που η σοβαροφάνεια την έστειλε σε αδιέξοδα, τον Πολιτισμό μας. Ο πολιτισμός, έγραψε ο μεγάλος Ολλανδός ιστορικός και φιλόσοφος Johan Huizinga [1872 – 1945]  γεννιέται από την έμφυτη στον άνθρωπο τάση να παίζει και οι διάφορες πολιτισμικές μορφές, από το δίκαιο και τη φιλοσοφία ως την ποίηση, την πεζογραφία και την τέχνη μπορούν να κατανοηθούν ως εκδηλώσεις ή μεταμορφώσεις της θεμελιώδους ανθρώπινης ορμής για το παιχνίδι.

Ο Johan Huizinga έπλασε τον Homo Ludens - πριν από αυτόν είχαν πλαστεί οι Homo Ergaster, Homo Habillis, Homo Erectus και Homo Sapiens, μετά από αυτούς ήρθε ένας Rodari και ένας Nash να μας μιλήσουν ο καθένας με τον τρόπο του για θεωρείες παιχνιδιών.

Κακώς ξεχάσαμε τον Homo Ludens.  2009, καιρός να τον θυμηθούμε.

Δοκιμάζουμε παίζοντας να γράψουμε μυθιστόρημα, νουβέλα, διήγημα, κινηματογραφικό σενάριο.  Δοκιμάζουμε παίζοντας να γράψουμε ιστορίες με παιδιά Τρίτης, Τετάρτης, Πέμπτης και Έκτης δημοτικού.  Δοκιμάζουμε παίζοντας να διαβάσουμε κείμενα γνωστών συγγραφέων τονίζοντάς τα με χίλιους διαφορετικούς τρόπους.

Το παιχνίδι, πίστευε ο Johan Huizinga και πιστεύουμε κι εμείς, είναι ένα πέρασμα από την πραγματική ζωή σε μια σφαίρα δραστηριότητας με εντελώς δική της διάταξη. Κι όπως κάθε παιδί έχει απόλυτη επίγνωση ότι γίνεται κάτι στα ψέμματα ή στα αλήθεια, έτσι και κάθε ενήλικας.

Ένας πατέρας βρήκε τον τετράχρονο γυιό του να κάθεται μπροστά σε μια σειρά καρέκλες παίζοντας το ΤΡΑΙΝΟ.  Κι όπως τον αγκάλιασε, ο μικρός του είπε, μη φιλήσεις τη μηχανή μπαμπά, γιατί τα βαγόνια δεν θα πιστεύουν πως είναι αληθινή.

Ας παίξουμε!

Και παίζοντας ας μάθουμε, ας εκφραστούμε κι ας δημιουργήσουμε.

Μυθιστόρημα, Νουβέλα, Διήγημα - με τη Βίκυ Θεοδωροπούλου

Συγγραφή Σεναρίου - με τον Χάρη Μιχαλογιαννάκη

Παιχνίδια Γραφής για Μικρούς Συγγραφής - με την Έλενα 
Μαρούτσου

LUDENS LABS – ΔΙΔΟΤΟΥ 34 – ΑΘΗΝΑ - 6 9 4 7 5 4 4 4 2 3

ΣΕΝΑΡΙΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΑΠΟ ΤΑΙΝΙΑ

Ένα σενάριο προορίζεται να γίνει ταινία.  Κι απ’ αυτή την άποψη είναι ένα ημιτελές προϊόν, τίποτα περισσότερο μα και τίποτα λιγότερο.  Είναι ένα τεχνικό κείμενο που δεν προορίζεται να συγκινήσει από μόνο του με τρόπο πλήρη και οριστικό τον αναγνώστη του.  Είναι σχεδιασμένο για να γίνει ταινία και μόνο τότε να αποκτήσει την ολοκληρωμένη μορφή του, γράφει κάπου ο Ταρκόφσκι.

Συμφωνώ απολύτως μ αυτό. Αλλά σε μια χώρα με φτωχή παραγωγή ταινιών όπως η Ελλάδα, η έννοια του σεναρίου αποκαλύφθηκε σε μένα λίγο διαφορετικά. Σπούδασα σκηνοθεσία αρχικά στο Παρίσι όπου και τα παράτησα όταν αισθάνθηκα πως έμπλεξα θεωρητικά με κάτι που δεν ήταν ο σκοπός μου να το πλησιάσω έτσι.  Ήθελα να σπουδάσω την κατασκευή μιας ταινίας και όχι τη θεωρία που την περιβάλει.  Τη θεωρία ήθελα να τη διδαχθώ από την πράξη.  Είχα δει ταινίες που με τίναζαν στα ουράνια χωρίς να ξέρω το γιατί.  Αυτό αρκούσε.  Παρ όλα αυτά στο Παρίσι γράφτηκα σ’ ένα προπαρασκευαστικό τμήμα για την IDΗEC [Ινστιτούτο Υψηλών Σπουδών Κινηματογραφίας].  Εκεί το πράγμα ήταν διαφορετικό.  Με κάποιους καταπληκτικούς καθηγητές-μέντορες έπρεπε να ετοιμάσουμε ντοσιέ πλήρους έρευνας πάνω σε μια ταινία, από το σενάριο ως και την αίσθηση που θα είχε το τελικό αποτέλεσμα. Προχώρησα με επιτυχία στην πρώτη φάση των εξετάσεων αλλά, για λόγους που καμμιά σχέση δεν είχαν με τις σπουδές, γύρισα στην Ελλάδα και γράφτηκα στη Σχολή Σταυράκου – από εκείνη την περίοδο θυμάμαι ότι στην ερώτηση, γιατί σπουδάζεις σινεμά; υπάρχει η απάντηση, γιατί έχω ωραίες ιδέες για ταινίες.  Κρατήστε το.   Τέλειωσα γυρίζοντας την ταινία «Ο Επόμενος του προηγούμενου» όπου το σενάριο ήταν ντεκουπάζ, δηλαδή γραμμένο γύρισμα στο χαρτί με σκηνοθετικές υποδείξεις.  Το ίδιο και στην επόμενη ταινία μου, «Πολεμικό Εμβατήριο».  Με εξυπηρετούσε.  Ήταν γρήγορο και φτηνό - ας μη καταλαβαίνετε τώρα τι εννοώ.  Έγραφα ντεκουπάζ.  Μια σειρά από εικόνες που μπορούσα να παράγω.  Δεν ήμουν όμως ευχαριστημένος.  Κάτι έλειπε.

Δούλεψα ασταμάτητα σαν βοηθός σκηνοθέτη για πολλά χρόνια.  Σενάριο δεν ξανάγραψα.  Κι όποτε χρειάστηκε, συνέχισε να είναι ντεκουπάζ.  Με στοιχεία αφηγηματικά αλλά παρέμενε πολύ τεχνικό.  Σαν βοηθός, το πρώτο πράγμα που κάνεις προτού κλείσεις μια δουλειά είναι να διαβάσεις το σενάριο.  Λέω το εξής κι ας μην ισχύει αυτό για κανέναν άλλο. Δεν υπάρχει χειρότερη κατάσταση από το να δουλεύεις σε μια ταινία που δεν σ αρέσει το σενάριο, όσα χρήματα κι αν σου δίνουν.  Κόλαση!  Είσαι σαν ξένο σώμα.  Σε μια κρίσιμη στιγμή που σκέφτηκα να τα παρατήσω τελείως, συνέβει κάτι μοναδικό.  Με πήρε τηλέφωνο ο κύριος Τσιώλης Σταύρος για να πάω βοηθός του.  Δεν με ξέρει, δεν τον ξέρω.  Βρισκόμαστε, μου δίνει το σενάριο της ταινίας «Παρακαλώ γυναίκες μην κλαίτε» και μου λέει, διάβασέ το και πάρε με τηλέφωνο αν σ ενδιαφέρει.  Δεν είχα ξαναδιαβάσει πιο πλήρες και οριστικό σενάριο στη ζωή μου.  Μου έλυσε τα μάγια!  Ήταν τέτοια η δύναμη που πήρα από αυτό το «ημιτελές προϊόν», που δούλεψα δίπλα του για 8 χρόνια.  Ό,τι σενάριο του Σταύρου και να διάβασα ήταν μοναδικό.  Και σας διαβεβαιώ πως τα σενάριά του είναι καλύτερα κι από τις ταινίες που γυρίστηκαν για λόγους που δεν θίγουν τον Σταύρο αλλά την παλιοκατάσταση που επικρατεί με την παραγωγή των ταινιών στην Ελλάδα.  Μέσα από την τριβή μου με τον Σταύρο αλλά και την υποστήριξη του συγχωρεμένου του Χρήστου Βακαλόπουλου, κατάφερα και διατύπωσα για πρώτη φορά τρεις μεγάλου μήκους ταινίες σε μορφή σεναρίου.  Κι ας μην γυρίστηκαν ποτέ.

Κατάλαβα έτσι τι σημαίνει σενάριο για μένα.  Ένα «ημιτελές προϊόν» με μια τεχνική γραφή που το εξυπηρετεί να αποδώσει το καθαρό πνεύμα μιας ταινίας.  Και με αυτή την άποψη είναι μια ολοκληρωμένη ΠΡΩΤΗ ΤΑΙΝΙΑ.  Αν υπάρξει γύρισμα ακόμα καλύτερα.  Θάχουμε την ΤΑΙΝΙΑ ΟΛΟΚΛΗΡΗ.

Ωραίες ιδέες για ταινίες υπάρχουν πολλές.  Για να τις γράψει κάποιος χρειάζεται ατομική ευθύνη.  Να στρωθεί.  Να βλέπει ταινίες σαν αποχυμωτής.  Να διαβάσει σενάρια - πράγμα δύσκολο αφού δεν υπάρχουν εκδόσεις και εξειδικευμένες βιβλιοθήκες στην Ελλάδα -  και να βρεί κάποιον που να τον εμπιστευθεί και αργά αργά να βρει το πάντρεμα του ύφους με τη μορφή που τον απογειώνει.

Χάρης Μιχαλογιαννάκης - Ιανουάριος 2009