Στο ραντεβού στο Μάντσεστερ έφτασα ένα βράδυ πριν χρόνια με αφορμή μια συνάντηση με ένα πενταμελές φιλικό σχήμα άγγλων εικαστικών, ένα frequent flyer εισητήριο, μία έκθεση στο URBIS και έναν τρελό κατήφορο που ήμουν αποφασισμένη πως δεν θα τον άφηνα να με πάει όπου ήθελε, κι ας ήθελε. Οι δεδομένες αφορμές δεν αποδείχθηκαν όλες ευτυχείς αλλά το Μάντσεστερ που ως τότε ήταν, για μένα, απλώς μια πόλη στο χάρτη, έγινε έκτοτε προορισμός πολλά υποσχόμενος - στο υπογάστριό του, υποστηρίζω συχνά με πάθος πως κοχλάζουν μικρά θαύματα που από κατήφορους οδηγούν σε ξέφωτα έμπνευσης και δημιουργικότητας. Σε ένα τέτοιο έσκασε στο μυαλό μου τότε, η ιδέα μιας προφορικής εφημερίδας που τώρα την ονομάσαμε LUDENZINE και την Παρασκευή 9/10 έγινε πραγματικότητα χάρη στην Κίκα Κραμβουσάνου - στο δικό της μυαλό φάνηκε πως λιαζόταν από καιρό η ίδια ιδέα κι αυτό όταν συμβαίνει, σας το ορκίζομαι, είναι μια εξαιρετικά ευ-τυχισμένη συγκυρία.
Η Κίκα λοιπόν, που δουλεύει στο ξενόγλωσσο τμήμα του βιβλιοπωλείου Πολιτεία, διαβάζει, γράφει, μεταφράζει λογοτεχνία και χαίρεται την περιπέτεια τόσο όσο αυτή το αξίζει, μας μίλησε για βιβλία και συγγραφείς που δεν ξέραμε και άλλα που τα ξέραμε αλλά απ ό,τι φάνηκε δεν τα είχαμε διαβάσει αν και θα θέλαμε, προβάλλοντας ταυτόχρονα μέσω ενός προτζέκτορα σε μια οθόνη τοίχου – του τοίχου μας – γραπτά αποσπάσματα, εικόνες, πίνακες, πρόσωπα, μουσικές και σεκάνς που υποστήριξαν μια πληρέστερη παρουσίαση συγγραφέων και του έργου τους. Ύστερα ανάψαμε τα φώτα και ανοίξαμε συζήτηση. Γιατί, πώς, πότε, όταν, μερικές φορές, ίσως σπάνια, αλλά μήπως αξίζει; Τότε βγάλαμε και τα κρασιά, το τυρί, το ψωμί, τότε η Κίκα μοίρασε τις κονκάρδες που έγραφαν NO ONE BELONGS HERE MORE THAN YOU, που είναι ο τίτλος ενός από τα βιβλία που μας παρουσίασε - το βιβλίο με διηγήματα της Μiranda July. Μετά αρκετοί έφυγαν χαμογελαστοί, δύο αργοπορημένοι στα ραντεβού τους και ένας αποσβολωμένος. Οι λίγοι που μείναμε, σβήσαμε πάλι τα φώτα και συνεχίσαμε την κουβέντα – έτσι; γιατί έτσι; και μήπως και αλλιώς; Δίπλα μας, στο vinyl microstore είχε live συναυλία και κόσμο. Έξω έμοιαζε σαν ένα ωραίο φθινόπωρο όπου οι ιδέες μπορούν να γίνονται πραγματικότητες.
Την προηγούμενη Παρασκευή 2/10 είχαν ανοίξει οι Λέσχες Ανάγνωσης με την Έλενα Μαρούτσου, τον καλεσμένο συγγραφέα Ηλία Μαγκλίνη με το τελευταιο του βιβλίο και το Ξενοδοχείο Ίρις της γιαπωνέζας Γιόκο Ογκάουα. Η ήδονη και η προσωπική βάσανος της συγγραφής, έτσι όπως αυτή αποκαλύφθηκε από την κουβέντα με τον ανακρινόμενο Μαγκλίνη αλλά και οι απορίες και οι αναγνωστικές εκδοχές έτσι όπως αυτές διατυπώθηκαν από τους συμμετέχοντες, έφτιαξαν άλλη μια κατάσταση ποτηριού μισού-γεμάτου. Μάρτυρές μου όσοι πεινασμένοι ψηφίσαν αργότερα για συνέχεια με φαγητό και ποτό - έξω τέλειωνε η προεκλογική περίοδος με την ομιλία του πρώην και το φθινόπωρο κρατούσε καλά.
Χτές, Σάββατο 10/10 στις 12μμ, άρχισαν τα Παιχνίδια Γραφής για Μικρούς Συγγραφείς με μια εχτράβαγκαντ φθινοπωρινή κατάσταση: τρία κορίτσια του δημοτικού και τρεις νέες φοιτήτριες και εργαζόμενες καθισμένες στο ιδιο τραπέζι – το τραπέζι μας – για να γράψουν τις ιστορίες τους. Εμείς είχαμε να φροντίσουμε για την ησυχία τους, τη μουσική, το κεϊκ σοκολάτα και την πορτοκαλάδα του διαλείμματος καθώς η Έλενα Μαρούτσου κουβαλούσε εφαλτήρια για το παραμύθι τους - έξω ο κόσμος περπατούσε σαββατιάτικα παρά το εντυπωσιακό πλήθος των ένστολων και το φθινόπωρο μπερδευόταν με το καλοκαίρι.
Από Δευτέρα ακούγεται πως ο καιρός θα χαλάσει. Αυτό σημαίνει πως θάχουμε χειμώνα; Ωραία λοιπόν.
Αυτό το χειμώνα εμείς θα Παίζουμε Σινεμά με τον Αλέξανδρο Βούλγαρη αρχίζοντας από μεθαύριο Τρίτη 13/10 ενώ τις Πέμπτες, αρχίζοντας από την επόμενη 22/10, θα στρωνόμαστε μαζί στη δουλειά για το μυθιστόρημα, τη νουβέλα και το διήγημα.
Καλή Αρχή – Βίκυ Θεοδωροπούλου, Οκτ. 2009
